|
Er staat een paard op het ceurps! Na jaren van wanbeleid worden zaken eindelijk weer op orde gesteld met Niek in de senaat, maar dat kwam voor ons niet meer als een verrassing . Onze eigen Quastor Secundus is dan ook S.O.S.-waardig gehuldigd tijdens de senaatsbekendmaking: champagne, gezang, aan- en afwezige keppeltjes en duidelijk aanwezige S.O.S.-ers hebben deze mooie avond tot een goed einde gebracht. Niekie, veel succes en Sukaminum toegewenst! |
|
|
 In de week van 3Days moesten we flink aan de bak. Na vele inspanningen van de Feescie (waaronder ook onze SIP) kon het feest op de kroeg beginnen. We waren pas net binnen en Sjoerd lag met Damiaan en Bram al op de grond, zij vermaakten zich prima! De rest had daar niet zoveel zin in en stortten zich op het bier drinken onder het genot van muzikaal vermaak van Hed Kandi. Na een paar (lees: veel) biertjes ging we weer naar huis, maar wel met in ons achterhoofd dat we de volgende dag naar Amsterdam moesten. Het was namelijk weer tijd om te luisteren naar slechte muziek en integreren met andere AHC leden. Maar voordat dit feest begon hadden we eerst een borrel met V.C. Torpede en orale.. euh.. oratorische vereniging (o.v.) O.S.T.A.R.A. De vrouwen gingen helaas al vroeg weg, maar de bederfde de pret niet in De Hesp. Er waren zelfs nog enkele oud leden aangeschoven en na vele pogingen was het dan toch gelukt om ze mee te slepen naar de Pauperzone. De weg er naartoe was verre van saai. Eerst had Hugo nog wat mot met Henk Schiffmacher, omdat hij op de verkeerde fiets ging zitten, daarna had Wout door het raam van een of ander herenhuis twee lieftallige duifjes gespot, die elkaar aan het bevredigen waren. Dit had tot gevolg dat we met dertig man het stelletje uitjoelden. Geniaal! In de Powerzone was het behoorlijk druk, vooral als je in de buurt van het podium kwam, want dan werd je gewoonweg platgewalst. Olof (met onze Damiaan als pianist) was al vroeg aan de beurt. Helaas kon ik Damiaan nergens vinden. Ze hadden hem namelijk ergens in een hoekje weggestopt. Wellicht dat ze daarom ook op de een na laatste plek zijn geëindigd. Na dit verre uitje was het de volgende dag al weer tijd voor dag twee van 3Days. Er was een briljante band op het podium aan het spelen. De kroeg ging behoorlijk los! Dit was dan ook naar mijn mening de leukste dag. Het zou echter geen 3Days heten als er geen derde dag gepland zou zijn. Om de ('werk')week goed af te sluiten begon het feest al om 16.00u. De eerste 2500 bier was gratis?! Deze combinatie zorgde voor een echte scholieren 'magnet'. Deze jonge doch onbezonnen zieltjes maakten hun naam waar door al na drie bier kneiterlam naar pappie en mammie te vertrekken. Des te meer bier voor de rest! Na deze dag 12 uur op de benen te hebben gestaan (of niet meer) was het dan toch echt tijd deze feestweek af te sluiten. |
|
 Het TSC werd weer een jaartje ouder en dat moest gevierd worden en wel in het NY van Brabant, te weten Helmond. Brabant House was de locatie dit jaar, maar voordat we ons daar gingen aftanken moest er een bodem gelegd worden. Gelukkig hadden ouders van onze PIP hun huis ter beschikking gesteld om weer eens heerlijk te kunnen barbecueën. Sjoerd en Mark hadden dan ook kilo's aan voedsel om een heerlijke maaltijd voor te bereiden. Gelukkig scheen de zon, zodat we in ons rokkostuum flink konden chillen in de tuin. Alleen Mark liep niet in een rokkostuum, want die kreeg het zo warm van het barbecueën dat hij erbij liep als een chippendale. Totdat we aan tafel konden gaan werd er nog volop gekingst, want de heerlijke varkensrug was nog niet gaar. Plotseling begont het keihard te regenen, maar zelfs dat hield ons niet tegen. Na de heerlijke maaltijd werd het weer tijd voor wat drankspelletjes. Pa Koolen was ook van de partij. Hij snapte er echter niks van en moest dan ook veel biertjes atten. Dat was wel nodig ook, want we moesten toch maar weer eens gaan en het bier moest op. Op de gala locatie aangekomen was het dan tijd voor een foto. Voor ons was een gelukkig stelletje aan de beurt, maar zo ongeduldig dat wij zijn hebben we ze verdreven met ons gejoel en gebral. Het klokje tikte door, de mixdrankjes raakten op en voordat we het wisten was het al weer tijd om naar huis te gaan. |
|
 Op een brakke donderdag waar het zonnetje wegbleef was het weer tijd om ergens naar uit te kijken, namelijk een borrel met de dames van Sorriso. Daarna was er nog iets te doen op een ijsbaan waar je met een bezem een tennisbal in een goal van 1m83 bij 1m23 kon proberen te schieten. In ieder geval, al snel na de lang verwachte komst van de dames barstte er in onze eigen Soske & Whiskey-bar een waar spektakel los, waarbij de ene na de andere pitcher naar de Kings-tafel kon doorkomen. Omdat het drinken van bier geen garantie geeft om de hele nacht te kunnen feesten werd het tegen de schemering tijd om de bodem te herstructureren. Waar menig studentenhuis in deze situatie genoegen zou nemen een afhaalpizza van de Didem, zou S.O.S. zichzelf niet zijn als er ook op deze avond een goede, dure corpsorale hap op tafel zou staan, verzorgd door Wout, Jeroen en de sjaarsen. Om het alcoholgehalte op peil te houden werden er tussendoor scroppino's (met über veel wodka) geserveerd. Misschien was dat er wel de oorzaak van dat Damiaan dacht een broodje van Ellen te kunnen maken door er bloem over heen te gooien. Voordat er een koekje van eigen deeg gebakken kon worden vertrokken we naar de ijshal in Stappegoor; bijkomend voordeel was dat de buurman op deze manier beter zijn zen op peil kon houden. Om niet als verzopen katten aan te komen hebben we toch maar de taxi gepakt. Daar aangekomen konden we direct aan de bak op het ijs; de tegenstanders wisten niet wat hen overkwam en voor we het wisten was de marge dermate groot dat we van het ijs konden stappen om biertjes te gaan drinken. Voor volgende partijen zijn we dan ook niet meer terug het ijs opgekomen; waarom op het ijs staan als je ook bier kan drinken?! Schaatsen zorgt nou eenmaal voor ongelukken, zo heeft er iemand over huisknor Rick heen geschaatst waardoor hij de rest van de avond met z’n hand in een wc-rol heeft rondgelopen. Na een mooie avond wisten de meesten de weg naar hun bedje weer te vinden, Damiaan echter niet, die nam genoegen met de vloer van de kantine. Wat een winnaar! |
|
 Donderdag 2 april was het dan zover. We konden onze rijcapaciteiten weer naar boven halen op het A One Karttoernooi. S.O.S. zou S.O.S. niet zijn als zij niet met stijl op het feest aan kwam. De hele club heeft zijn best gedaan om te transformeren in een Mario, Wario, Mario met biercap, Luigi, Waluigi, Toad, Vraagtekendoos(je), Donkey Kong en niet te missen 'De Eindbaas'. Onze eerste zes deelnemers moesten al vroeg in de avond beginnen en konden dan ook enigszins nuchter door de bochten scheuren. Dat ging wel anders met onze volgende zes deelnemers. De Eindbaas bijvoorbeeld was betrokken bij een incident waarbij de kart van zijn tegenstander op zijn zijkant lag. Onze eigen Jos Verstappen had zijn kwaliteiten wel laten zien en mocht de finales rijden. Blijkbaar heeft de alcohol op hem geen invloed gehad, want hij reed met zijn beste ronde 0,3 seconden boven zijn beste ronde van de eerste run. Helaas heeft dit geen prijs opgeleverd, maar we zijn niet met lege handen naar huis gegaan, want we hebben onze eigen moment of fame gehad door de 'best dressed' prijs in de wacht te slepen! |
|
|
|
|
<< Start < Prev 1 2 3 4 5 6 Next > End >>
|
|
Page 5 of 6 |
